مسعود رجوی ۳۰ دی از زندان آزاد شد و ۴بهمن در دانشگاه تهران سخنرانی کرد.
مسعود رجوی پس از ۷سال زندان و داغ و شکنجه تو اولین سخنرانیش گفت:
مگر میشود خورشید را کشت، مگر میشود باد را از وزیدن بازداشت، و باران را از باریدن؟ مگر میشود اقیانوس را خشک کرد؟
مسعود رجوی پس از آزادی از زندان شاه
ما میگفتیم مگر میشود بهار را از آمدن بازداشت، مانع روئیدن لالهها شد، مگر میشود ملتی را تا به ابد اسیر نگه داشت؟ نه. مگر میشود تا ابد خلقی را در زنجیر نگه داشت؟ نه، چرا؟ خواست خداست، اراده خلق است، سنت تاریخ است، قانون اجتماع است فلن تجد لسنه الله تبدیلا ولن تجد لسنه الله تحویلا میعاد خداست، میعاد تخلف ناپذیر و لایخلف المیعاد، بله سنت خداست، سیره تاریخ است، بشارت همه انبیا، پیام آوران، مصلحین و انقلابیون بزرگ جهان است که خلق پیروز میشود، آینده تابناک است
مسعود رجوی که لابد میدونست مشتی انقلابی نمای تازه به دوران رسیده چه نقشههای شومی برای رسیدن به جاه و مقام در سر دارن گفت:
صبر و تحمل، شکیبایی (صبر بهمعنای انقلابیش) بلند نظری و احساس مسئولیت، نخستین وظایف و نخستین ویژگیهای یک انقلابی یا یک گروه انقلابی است. اگر این را نداریم، یا نیست و یا نمیتوانیم کسب کنیم، بهتر است که خدا حافظی کنیم. زیرا مردم زبان حالشان این خواهد بود که "مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان". تازه اول کار است. هنوز آنقدر زمان هست، هنوز آنقدر نشیب و فراز هست و هنوز آنقدر شکست و پیروزی هست. برادران و خواهران، رزمندگان و مبارزین، ما سر نداده بودیم که بهجایش زر بگیریم. مگر جانمان را برای این داده بودیم که بجایش جاه بگیریم؟ از جا برنخاسته بودیم، قیام نکرده بودیم که در جاهای بهتر و صندلیهای بهتر و مقامهای بهتری قعود کنیم.
مسعود رجوی به همین خاطر بود که روز ۴ بهمن ۵۷ ـ یعنی ۸ روز قبل از این که خمینی بیاد ـ گفت:
من نیامدم اینجا که روند خود به خودی قضایا را فقط ستایش کنم، ما نیامدیم که آن چه را هست، و فقط هست، تأیید کنیم. لختی هم باید به آن اندیشید که چه چیز باید باشد، و چه چیز هم نباید باشد. آیا ما میخواهیم نسل ملعونی باشیم، نسل نفرین شدهیی باشیم که فرصتها را از دست دادند… من و برادرانم نیامدیم به این دانشگاه، به این شهادتگاه، و به این زیارتگاه، که هر چه را هست، هر چه را خودبخود اتفاق میافتد، بیعیب بدانیم. زیرا آنها تنها با عمل کردن بر روی اختلافهای درونی ما، روی تعارضات حتی درونی ما، امکان پیدا میکنند که دستاوردهایمان را بگیرند، اختناق را تکرار کنند و آزادی را به عقب بیندازند
 |
| مسعود رجوی ـ سخنرانی در دانشگاه تهران |
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر